Dystrybucja sygnału radiowego w tunelach

Tunel Hindhead w Anglii

Tunele drogowe, kolejowe, metra — w niemal każdym potrzebna jest łączność radiowa, z komórkową włącznie. Naziemne stacje bazowe nie są w stanie zapewnić tam wystarczającego pokrycia sygnałem, więc stosuje się różnego rodzaju systemy antenowe, wzmacniacze sygnału i kable promieniujące (zwane też cieknącymi). W wywiadzie dla magazynu „Land Mobile” Vincent Seguy, szef działu inżynierii sieci radiowych w firmie Airbus Defence and Space, przedstawił, jak w praktyce wygląda zapewnianie zasięgu sieci radiowych w tunelach.

Seguy dla uproszczenia dzieli podziemne konstrukcje na krótkie i długie oraz liniowe i zakrzywione. W krótkich (100–500 m) dla uzyskania efektywnej łączności wystarczą ripitery i anteny. Dla przykładu w każdym z licznych tuneli Bulwaru Peryferyjnego Paryża (podziemne odcinki o długości 200–500 m stanowią 40% jego długości) zastosowano szerokopasmowy wzmacniacz zasięgu, retransmitujący sygnał z zewnętrznej sieci i antenę Yagi-Uda.

Jednakże oprócz samego pokrycia sygnałem, istotna jest też kwestia pojemności systemu, dlatego w dłuższych tunelach często potrzebne są również stacje bazowe. Dla systemu TETRA Airbus Defence and Space stosuje stacje TB3 lub ich miniaturowe lecz mniej pojemne wersje TB3p. Elementy promieniujące wybiera się w zależności od przeznaczenia tunelu. Jeśli na przykład mają w nim jeździć pociągi posiadające na dachu anteny o polaryzacji pionowej, użycie kabli promieniujących, emitujących fale spolaryzowane poziomo, może nie być optymalnym rozwiązaniem. Czasem zachodzi konieczność wykorzystania już istniejącego w tunelu systemu DAS (rozproszonego systemu antenowego). Wtedy, jak mówi Seguy, instalując wzmacniacze trzeba zadbać o zapobieżenie intermodulacjom poszczególnych sygnałów.

Same anteny nie zawsze wystarczą — w rozbudowanych sieciach metra nie można się obejść bez kabli promieniujących. Dla przykładu to w Londynie, posiadające 11 linii z tunelami o łącznej długości 402 km wymagało położenia ponad 700 km takich kabli, razem z siecią stacji bazowych i ripiterów połączonych światłowodami. Cała instalacja, którą zbudowała firma Motorola Solutions, stanowi jednolity system łączności TETRA, który obsługuje 218 konsol dyspozytorskich oraz 1400 przewoźnych i 7 tys. przenośnych radiotelefonów. Zapewnia też sygnalizację kabinową oraz system alarmowania dla motorniczych i pasażerów. Całość jest połączona z naziemnym systemem TETRA używanym przez policję, straż pożarną, pogotowie i inne służby.

Źródło: Land Mobile 07/2014, Fot.: flickr.com /Highways Agency (na licencji CC BY-SA 2.0)

radioexpo

Aktualności

Zobacz też